"M'n hele leven lang heb ik honden gehad..."

Nee, zo begint dit verhaal niet. M'n hele leven lang heb ik astma en allergieën gehad en waren huisdieren niet aan de orde. Wel was ik het soort kind dat de honden van de buren ging ronselen om mee te gaan wandelen, dat de poetsvrouw ervan overtuigde me één van haar konijnenjongen te geven, dat een kitten mee naar huis nam, dat tegen alle advies in op paardrijkamp ging.

Op de wandelingen na, kende niets van dit alles een goede afloop.


 

Over beestjes en zo

Maar dierenliefde kruipt waar ze niet gaan kan en toen ik éénmaal op volwassen benen samen met Sam een thuis mocht bouwen in een mooi stukje landelijk Oost-Vlaanderen kwamen de dieren terug op de agenda. In eerste instantie nam een kleine kudde Ouessantschapen haar intrek in onze tuin en toen Sam toevallig de Australian Labradoodle op het spoor kwam, begon het opnieuw te kriebelen. Het was haast niet te geloven dat er een ras bestaat dat vrijwel geen allergische reacties teweegbrengt en dat bovendien weinig of geen vacht verliest, noch een vervelende geur afscheidt.

Na een bezoekje aan twee Nederlandse Labradoodle-fokkers bleek dat ik goed reageerde op deze honden en dat we aan het eindpunt van onze zoektocht gekomen waren.

 

 

 

In 2009 gingen we ons eerste Australische meisje ophalen. Molly heeft vanaf dag één ons hart gestolen en de passie voor deze honden alleen maar aangewakkerd. Dankzij onze honden krijgen wij de kans om ook anderen, al dan niet met een allergische problematiek, mee te laten genieten van de Australian Labradoodle. 
Wij hebben geen enkele ambitie om het fokken van honden grootschalig op te vatten. Onze nestjes komen er steeds in een optiek die het comfort van de ouderhonden en een goede balans in ons gezinsleven garandeert. Deze aanpak biedt ons de ruimte om volop te genieten van de pupjes en hun ouders.... en genieten doen we!